مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )
73
مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )
نقطه عطفهاى اساسى و دستاوردها 1 - سقيفه آنچه در اين جا از سقيفه براى ما اهميت دارد ، نتايج آن است . اما پيش از آن اشاره به اين نكته را نبايد فراموش كرد كه بنابر دلايل و شواهد فراوان تاريخى ، آن طور كه بسيارى از مورخان مىپندارند ، اجتماع سقيفه اتفاقى نبود . بلكه اين دلايل اشاره به آن دارد كه خود حزب سلطه براى برپايى چنين اجتماعى با برانگيختن و تحريك به طور دقيق برنامهريزى كرده و رهبرى آن همه مقدمات لازم را براى پيروزى خود فراهم ساخته بود . دلايل اين مدعا به شرح ذيل است . 1 - همه مهاجران و بيشتر انصار هيچ ترديد نداشتند كه پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ولايت امر با على عليه السلام است . « 1 » زيرا كه آنان به واقعهء غدير و خطابهء رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در مراسم تعيين على عليه السلام به جانشينى خود و نيز سخنان ديگر آن حضرت قريب العهد بودند ؛ سخنانى كه هنوز در حافظه امّت اسلامى ، به ويژه مهاجران و انصار ، موجود بود ، ولى خبر رويارويى آشكار رهبر حزب سلطه با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در بيمارى نزديك رحلت وى و منع حضرت از
--> ( 1 ) - شرح نهج البلاغه ، ج 6 ، ص 8 ، به نقل از الموقفيات زبير بن به كار .